Τρίτη, 14 Απριλίου 2009
Κάθε Πάσχα...

 

 
 
 
 
 
 
 
Ξεκίνησε η Μεγάλη Εβδομάδα
Μοσχομυρίζουν οι εκκλησιές
'Οπως διαφορετικά μύριζε
η δική μας ενορία στο χωριό
τη μέρα της κηδείας
του πατέρα μου
Λουλούδια και πόνος
Απώλεια και σιωπή
Και μετά έρχεται η Ανάσταση
~εξιλέωση για κάποιους
Πάλι η τηλεόραση θα καίει
την ώρα της λειτουργίας
στη διαπασών:
που σημαίνει πως,οι αγαπημένοι
ηλικιωμένοι της οικογένειας
ακόμα υπάρχουν
και θα στρώσουν μακάριοι
το τραπέζι της γιορτής
Πάλι θα τρέξουμε για τα ψώνια
της Λαμπρής
και στο κοιμητήρι να φροντίσουμε
τους απόντες
Και θα 'ναι όλοι εκεί:
στην ιδιαίτερη πατρίδα.
Φίλοι παιδικοί,ξαδέρφια μακρινά,
καινούρια παιδιά
να παίζουν στη θέση μας,
στο δρόμο της Καποδιστρίου.
Κάθε Μεγάλη Τρίτη θυμάμαι
τη μάνα σου,Κωστή.
Και κλαίω.
Κάθε Μεγάλη Πέμπτη προσεύχομαι,
θυμώνω ή ευχαριστώ
με το βλέμμα καρφωμένο στο σταυρό,
με τρυφερότητα
Κάθε Μεγάλη Παρασκευή φωτογραφίζω
Επιτάφιους και τα θλιμμένα μάτια
της Αφροδίτης
ριγώντας στο άκουσμα της καμπάνας
που χτυπάει πένθιμα...
Κάθε Μεγάλο Σάββατο μεταλαβαίνω
"Κύριε,συγχώρεσέ με
που είμαι ακόμα παιδί..."
Κάθε Πάσχα γίνομαι ένα
με την Υπέρβαση...



Γραφή:DrEaMeRs  

tag.gif Δίχως στέγη